در سنگ های پیاده رو می آیم …

… گاهی اوقات یک بحران دهه‌ها به طول می‌انجامد. این دوره‌ی استثنایی به این معنی است که تناقضات ساختاری علاج‌ناپذیر، خودشان را آشکار کرده‌اند … و علی‌رغم این، نیروهای سیاسی که برای حفظ و دفاع از ساختارِ موجود مبارزه می‌کنند … و هرگونه تلاش و تقلایی می‌کنند تا آن‌ها را در محدوده‌‌‌های مشخص علاج نمایند … این تلاش‌های بی‌وقفه و مصرّانه زمینه را برای جنبش «اتفاقی» مهیا می‌کنند … خطایی رایج در تحلیل تاریخی‌ -‌ سیاسی عبارت است از ناتوانی در تشخیص رابطه‌ی صحیح میان آنچه اُرگانیک است و آنچه اتفاقی است. این خطا موجب می‌شود که علت‌ها به صورت نیروهای فعال بلافصل نمایانده شوند، علت‌هایی که درواقع به صورت غیرمستقیم عمل می‌کنند، با موجب این ادعا می‌شوند که علت‌های بلافصل تنها علت‌های مؤثر و کارساز هستند .

آنتونیو گرامشی | یادداشت‌های زندان | صفحه‌ی ۱۷۸

به نقل از { آنتونیو گرامشی | جیمز جول | ترجمه‌ی محمدرضا زمردی | نشر ثالث }